Nieuws

Interview met Sven van Beek

on

Al op vierjarige leeftijd trapte hij, in het kielzog van broer Sander, een balletje op het trainingsveld van DONK. Nu, veertien jaar later, tekende hij zijn eerste profcontract bij het grote Feyenoord.

Een jongensdroom ging in vervulling. Alle reden dus voor een interview met Sven van Beek.

We spreken af in het ouderlijk huis van Sven. Logisch toch? Een echte Feyenoorder speelt graag een thuiswedstrijd. Ik besluit vanaf mijn huis in Gouderak te gaan lopen, via de nieuwe Gouderaksebrug over de gewijde grond van het voormalige DONK-complex waar Sven zijn eerste voetbalschreden zette. Dat geeft een apart gevoel.

Sven doet zelf open en ik sta tegenover een 1.90 meter lange, slanke jongeman. We gaan aan tafel zitten; Sven’s familie is op de achtergrond aanwezig. Moeder zorgt voor heerlijke koffie met een cakeje.

“Vertel eens, Sven, hoe is het allemaal zo gelopen?”

“Ik begon met voetballen bij DONK toen ik vier jaar oud was. Op mijn zevende ben ik naar een open dag van Sparta geweest. Die hebben me lang in spanning laten zitten, maar uiteindelijk werd ik uitgekozen om daar stagetrainingen te gaan volgen. Een keer per week training bij DONK en een keer per week training bij Sparta. Mijn moeder of mijn broer Sander brachten me meestal naar Rotterdam. Na een jaar werd ik ingedeeld bij Sparta bij de E-tjes.
Bij DONK heb ik een heel leuk afscheid gekregen met als cadeaus een schilderij en een bal met de handtekeningen van mijn teamgenoten

“Herinner je je nog wat van die trainingen bij DONK. Heb je nog een paar trainers op je netvlies?”

“Wie ik me in ieder geval nog herinner is meneer Berlijn. Die heeft me op een gegeven moment gevraagd om wat minder hard te schieten. Het was te gevaarlijk voor de jongens…..”

“Hoe ben je bij Feyenoord terecht gekomen?”

“Bertus Melkert, mijn schoolvoetbalbegeleider, heeft mijn naam doorgespeeld naar Feyenoord. Ze zijn een keertje naar me wezen kijken en toen was het direct voor elkaar: ik mocht naar de voetbalschool van Feyenoord. Het was daar prima geregeld, ook met halen en brengen. Drie keer per week trainden we.”

“Ik las op de site van DONK dat het in de B-junioren allemaal niet zo makkelijk is gegaan. Vertel eens?”

“Het is logisch dat je bij overgang naar de B-junioren in de B-2 begint. Maar het jaar daarop werd ik weer in de B-2 opgesteld. Door keihard te knokken en in mezelf te geloven heb ik alsnog de B-1 gehaald.”

“Heb je veel leuke reacties gehad toen je DONK achter je liet en koos voor het grotere voetbalavontuur?

“O, zeker! Maar ook minder leuke reacties. Er is veel jaloezie, het lijkt wel of sommige mensen het je niet gunnen. Het is best moeilijk om daar mee om te gaan.”

“Je kunt goed uit de voeten als centrale verdediger en als rechtsback. Was je als kleine jongen ook al een verdediger?

“Nee, ik ben begonnen als rechtsbuiten. Op die plek speelde ik bij DONK en bij Sparta. Bij Feyenoord ben ik omgeturnd tot verdediger. Ik kan als rechtsback en als centrale verdediger goed uit de voeten. Een man uitschakelen ligt me goed, maar ik schuif ook graag in.”

“In welk elftal van Feyenoord speel je nu?”

“Nog in de A-1. We staan bovenaan. Ik heb ondertussen wel twee keer met de beloften meegedaan.”

“En kort geleden natuurlijk je debuut in de hoofdmacht van Feyenoord tegen AGOVV!”

“Ja, mijn officieuze debuut. Prachtig natuurlijk in De Kuip met 30.000 mensen op de tribune. Binnen vijf minuten moest ik al een slechte terugspeelbal corrigeren met een zogenaamde professionele overtreding. Resultaat: een gele kaart. Maar het ging lekker in die wedstrijd, in een verdediging met verder Janmaat, Martins Indi en Nelom. Het publiek heb ik nauwelijks gehoord. Ik concentreer me volledig op mijn spel.”

“Je was kennelijk goed in het pulletje gevallen, want je mocht met de selectie mee op trainingskamp naar Marbella. Hoe ging dat tussen die grote namen?”

“Prima, ik ben heel goed opgevangen en heb een geweldige week achter de rug. Ik heb als invaller ook nog een paar minuten mogen maken tegen Club Brugge.”

“Praatten de trainers veel met je? Zeg je “U” tegen hen?”

“De trainers zeiden niet veel tegen me. Ze kijken vooral erg goed. En ja, ik zeg inderdaad “U” of “trainer”.

“Je hebt nu een contract getekend voor anderhalf jaar met een optie voor nog een jaar. Wat zijn je verwachtingen?”

“Ik hoop dat ik kansen zal krijgen.”

“Heb jij een idool in het voetbal?”

“Idool is een groot woord. Daar ben ik eigenlijk te nuchter voor. Maar ik ben wel onder de indruk van spelers als Pujol en Sergio Ramos. Bij Feyenoord steek ik veel op van Stefan de Vrij.”

“Even terug naar DONK: heb jij nog tips voor de jeugd van DONK?”

“Keihard blijven trainen, in jezelf blijven geloven en niet alles wat tegen je gezegd wordt voor zoete koek aannemen. Iedereen vindt wel wat anders, daar kan je stapelgek van worden. Je moet wel je eigen plan blijven trekken.”

“Denk je nog wel eens terug aan je oude club?”

“Natuurlijk! Bij DONK ben ik opgegroeid en dat vergeet ik niet. Bovendien spelen er nog veel vrienden van mij in de A-2. DONK heeft me aangeboden om op trainingsgebied iets met de D3 te gaan doen, maar dat zag ik niet zo zitten. Ik had gehoopt op de D1, dat had volgens mij meer voor de hand gelegen. Maar ik wil nergens aan vast zitten

“Nu ben je officieel profvoetballer. Hoe staat het met je privéleven?”

“We trainen nu vier of vijf keer per week, maar ik heb heus nog wel tijd voor een privéleven. Ik kan echt nog wel regelmatig leuke dingen doen met mijn vrienden, al hou ik er natuurlijk rekening mee dat ik profvoetballer ben. Ik rook niet en ik drink geen druppel alcohol. Natuurlijk is er in korte tijd wel van alles veranderd in mijn leven. Gelukkig heb ik een niveau-3 diploma op zak, maar ik ben gestopt met de vervolgopleiding. Die kan ik niet meer combineren met het voetbal. Binnenkort hoop ik ook mijn rijbewijs te halen. Dat is ook weer een hele verandering.”

“Is er na de ondertekening van je contract veel belangstelling van de pers?”

“Nog niet. Dit is mijn eerste interview! Zondag, als Feyenoord in De Kuip tegen FC Twente speelt, mag ik aanschuiven bij meneer Schinkel van Radio Gouwestad. Maar er is een kans dat ik bij de selectie zit. Dan moet ik Radio Gouwestad afzeggen.”
Ik neem afscheid van een broodnuchtere Donkiaan die Feyenoorder is geworden en die zijn jongensdroom verder hoopt waar te maken. Aan zijn mentaliteit zal het niet liggen. “Het is een koele kikker, een ijskonijn” roepen vader Rene en broer Sander in koor. “Van ons heeft ie dat niet!”

Bron:svdonk.nl

You must be logged in to post a comment Login