Nieuws

Van Hanegem: ‘Kramer laat het gewoon niet zien’ 

on

In de Klassieker zat gisteren veel strijd. En dat is iets positiefs, dat maakt voetbal aantrekkelijk. Het werd zo een enerverende wedstrijd. Echte topsport.
Nee, goed was het spel niet. Maar soms kijk je naar, pakweg, Liverpool-Tottenham Hotspur en dan lijkt het nergens op, maar dan geniet je toch: van de passie. Zo was het gisteren ook. Laten we daar blij mee zijn! Als we Atlético Madrid zo zien spelen – met strijd en met het hart – dan vinden we dat toch ook mooi?
Ik had ook veel strijd verwacht. Ajax mocht niet verliezen, Feyenoord wilde prestige terugwinnen bij de supporters. Dirk Kuyt en Joël Veltman waren aan beide kanten de besten. Veltman speelde goed, maar wat Kuyt liet zien was pas echt knap. Hij won bijna al zijn kopduels. Dat is een kwestie van mentaliteit. Later kwam Michiel Kramer erin, die is ongeveer 25 centimeter groter dan Kuyt. Maar die won dus maar één kopduel – en dat balletje kon Cillessen gemakkelijk vangen.
Bij Kuyt zit de mentaliteit in zijn genen. Op oudere leeftijd werkt hij zich nog drie slagen in de rondte. Hij sprint, hij knokt, hij sleurt. Nee, dan Kramer. Die speelde bij ADO beter. Je snapt toch niet, dat hij, als echte supporter van Feyenoord, de duels uit de weg gaat. Hij laat het gewoon niet zien.
Bij Ajax vielen Klaassen en Bazoer op. Nee, niet omdat ze goed speelden. Maar omdat ze de hele wedstrijd liepen te zaniken en te zeuren. Dat viel me vooral van Klaassen tegen. Dat vind ik meestal een heel reële jongen. Maar werd hij of Bazoer eens een keer aangeraakt, dan kwam er steeds een duik achteraan. Ik vind overigens dat er overdreven wordt gedaan over Bazoer. Alsof hij geweldig is. Maar gisteren zag ik hem hele fases niet, net als Gudelj en El Ghazi trouwens, en Tapia van Feyenoord.
Feyenoord had gisteren ook kunnen winnen. Er waren mogelijkheden genoeg om er bij Ajax doorheen te lopen. Ik vond het kwaliteitsverschil niet groot. Bij rust had het 3-1 voor Feyenoord kunnen staan. Jammer dat het inbrengen van Elia achteraf een mispeer bleek. Want anders was Feyenoord in de tweede helft veel gevaarlijker geworden. De winnende goal van Ajax was een kopie van de winnende goal van Heerenveen tegen Feyenoord, tien dagen geleden.
Dat was nou een voorbeeld van wat ik altijd zeg: Hoe meer verdedigers er staan, hoe vervelender het wordt. Als er nou maar eentje had gestaan, en misschien nog een ander in de buurt. Maar de een op de rand van de zestien wist niet wat de anderen zouden doen. Zo kwam de bal bij Bazoer, die een mooie goal maakte. Maar had Botteghin er in zijn eentje gestaan, dan was de bal gewoon weggerost hoor.
Ik vraag me wel af of er iemand is bij Feyenoord die zit met die serie van zes verloren wedstrijden. Ik begreep deze week dat men bij de club best tevreden is als Feyenoord derde wordt, terwijl dezelfde bestuurders eerder zeiden dat Feyenoord dit jaar zo lang mogelijk zou meedoen om de titel. Eerder klaagden de trainers Koeman en Rutten al over het gebrekkige topsportklimaat in de Kuip. Ze hebben gelijk gehad, dat wordt nu weer bevestigd.
Toen ik bij Feyenoord speelde en trainde, zat ik toch niet bij een club die lekker wilde meespelen? Natuurlijk niet! Ik speelde met voetballers die, laat ik het netjes zeggen, er prijs op stelden dat we zouden winnen. En als er eentje bij zat die zijn best niet deed, dan trokken we hem aan zijn oren. Als je Elia gisteren zag invallen! Of Kramer. Je mag best teleurgesteld of boos zijn dat je niet speelt, maar ga dan niet lopen koeren. Nee, laat het zien op het veld!

Bron: Ad.nl