Nieuws

Tienduizenden boze, teleurgestelde fans in overvolle Kuip

on

In de Kuip, waar de wedstrijd vandaag op grote schermen werd uitgezonden, heerst net als in de rest van Rotterdam pure desillusie. Wanhoop. Boosheid. Agressie. En dan de wrange tekst op de schermen op de middenstip, die maakt het allemaal ook niet beter. ‘Legioen bedankt! Tot volgende week!’, staat er enthousiast op het veld waar net ruim 50.000 mensen hun club géén kampioen zagen worden.

.

De wedstrijd begon enthousiast. De zon scheen, het publiek zat vol goede moed en niemand durfde echt te denken aan een eventuele nederlaag. Van die goede sfeer was na het eerste tegendoelpunt even helemaal niks meer te merken. De 1-0 zorgde namelijk voor een ijzige stilte in het stadion. 

.

De Kuip, tot de nok toe gevuld met feyenoordsupporters, wist het even niet meer. Maar de hoop bleef, en na de ijzige stilte werd er gewoon weer gezongen van de tribunes. De teleurstelling bleef echter overheersen: ,,Jezus, het kan ook nooit een keer in één keer goed gaan”, hoorde je iemand verzuchten.

.

De ijzige stilte ging weg, maar hij kwam met de 2-0 net zo snel weer terug. En ging meteen gepaard met een kleine volksverhuizing. Na het tweede tegendoelpunt zag je de eerste mensen de tribunes verlaten. Bier werd in een rechte lijn naar het scherm gegooid. Vuisten de lucht in. Daarna weer die stilte. ,,Het voelt je alsof je bij een begrafenis bent.”

.

Kom op Ajax!

De 3-0 had een desastreus effect. Veel mensen gaven de hoop op en het was wachten op het fluitsignaal. De eerste grappen op social media waren gemaakt, de eerste schoppen tegen de stoelen waren uitgedeeld. ‘Kom op Ajax!” schreeuwde iemand in de leegte.

.

Na het fluitsignaal slenterde de hele menigte verdrietig en woedend richting de uitgang. Maar op wat gevloek, geschreeuw en een paar kleine opstootjes bleef het in tegenstelling tot de binnenstad na afloop van de wedstrijd rondom de Kuip relatief rustig. De stroom met mensen werd langzaam naar de omliggende stations en de parkeerplekken begeleid door de aanwezige politie en ME.

.

Hoop

Tussen de menigte twee vrienden. Ze lopen met de arm om elkaars schouder de trap af, op weg naar buiten. ,,Ik zei het je jongen! Ik zei het je! Gisteren nog zei ik het. Dit gaat nooit goed. Het is gewoon een fu**ing vloek!”. Zijn vriend blijft stil. Daarna klinkt het, gespeeld hoopvol: ,,Ach. Thuis kampioen worden is toch veel mooier?” 

.

Bron: Ad.nl

Aanbevolen voor jou