Feyenoordinbeeld

Eljero Elia: flierefluiter in De Kuip

on

Eljero Elia was tegen Willem II opnieuw belangrijk voor Feyenoord, met een fraaie voorzet op Jens Toornstra. Tegelijk speelt er altijd wel een bijzaak rond de linksbuiten, een jongen als een open boek. ,,Mijn vrienden zitten onterecht vast. Ik weet het zeker.”
.

Eljero Elia kan als geen ander haast achteloos zeggen wat hij denkt, zonder omwegen. Niet zozeer met bluf of vuur op de tong, eerder met een soort kinderlijke vrolijkheid en opgewektheid, uitgesproken op een toon van vanzelfsprekendheid. Wat hij gaat doen als Ajax tegen FC Utrecht speelt, zondagmiddag?

.

,,Gewoon, wat leuks met de kinderen. Naar de kinderboerderij ofzo. Ik kijk eigenlijk bijna nooit naar voetbal op televisie.”

.

Elia is een open boek. Als ploeggenoot Dirk Kuyt aan de ene kant van het spectrum staat, dan staat Elia in meerdere opzichten precies aan de overkant. De linksbuiten doet niet aan politiek correct, en verwacht van hem vooral geen leidersrol, ondanks zijn 29 jaar.

.

,,Ik ben een buitenspeler hè”, zegt Elia. ,,Ik doe gewoon lekker mijn ding. Acties maken, assists, doelpunten. Laat andere jongens maar de baas zijn.”

.

Eerder op de avond heeft Elia een beslissende rol gespeeld in de wedstrijd van Feyenoord tegen Willem II (1-0). Feilloos was zijn voorzet na 32 minuten, op Jens Toornstra. Hij had voor rust minimaal zelf één keer moeten scoren, en zag na rust een doelpunt onterecht afgekeurd. Jammer, vindt Elia. Droog: ,,Want dan had ik nu een doelpunt meer gehad. Zeven in plaats van zes.”

.

Het publiek in de Kuip twijfelt bij Elia immer tussen haat en liefde, lijkt het wel. Het is inherent aan de voetballer die hij is: dan weer onnavolgbaar, dan weer ogenschijnlijk laks en totaal onopvallend. Hij geeft zichzelf dit voetbaljaar ‘tot nu toe een 7’. ,,Ik begon heel goed, maar daarna kreeg ik die schouderblessure. Dat was wel een beetje dubbel, want zonder mij speelden de jongens nog beter dan mét mij.”

.

Zijn imago contrasteert enigszins met de voetballer die hier nu in zijn korte broek staat, of die later op de avond uitgebreid op de foto gaat met iedereen die een selfie wil. Van alle Feyenoorders is Elia misschien wel de meest opgewekte, immer vriendelijk en spontaan tegen supporters, pers of clubmensen. Nooit te beroerd voor een babbeltje.

.

Tegelijk lijkt er altijd wel een bijzaak te spelen rond de linksbuiten. Hij heeft sinds kort zijn eigen cocktailbar. Hij is het gezicht en mede-eigenaar van kledingmerk BALR. In maart vorig jaar zat Elia nog korte tijd vast wegens mishandeling, een zaak die uiteindelijk in een boete resulteerde. Een jeugdvriend van hem kwam eind 2015 om het leven bij een schietpartij, een drama dat hij openlijk verwerkte, zowel op het veld als in de media.

.

En vorige week tegen Roda JC vierde Elia zijn doelpunt nog met een ‘handboeigebaar’. De aanvaller deed alsof zijn polsen aan elkaar waren geketend, en rukte ze vervolgens los boven zijn hoofd. Een actie die bedoeld was voor zijn vrienden van SFB, de populaire rapformatie die momenteel vastzit in Paramaribo, op verdenking van seks met een minderjarig meisje.

.

,,Onterecht”, zegt Elia stellig. ,,Ik weet dat honderd procent zeker, anders zou ik het echt niet voor ze gaan opnemen. Natuurlijk niet. Ik heb zelf drie dochters hè.”

.

Frank en vrij vertelt Elia prompt over de laatste stand van zaken in de kwestie. Over de rechtsgang in Suriname. Over wat er volgens de voetballer allemaal precies is gebeurd rondom het bewuste meisje. ,,Het gaat allemaal nog wel even duren”, denkt Elia. ,,Maar ik word dagelijks op de hoogte gehouden.”

.

Bij het huidige Feyenoord kan het allemaal, Elia’s geslinger over zijpaden. De huidige spelersgroep is ervaren en in balans. Tegenover iedere flegmatieke buitenspeler staat – bij wijze van spreken – een clubje van drie serieuze modelprofs.

.

Elia heeft zijn eigen rol in dat collectief, als de onbezorgde flierefluiter met wie je kunt lachen. Een voetballer die het leven als prof op zijn manier heus wel serieus neemt (,,Voetbal staat bij alles wat ik doe op nummer één”), maar ook weer niet doodernstig.

.

,,We zijn gewoon een heel hecht collectief”, vindt Elia. ,,Iedereen respecteert elkaar. Als Karim (El Ahmadi, red.) met Marokko speelt op de Afrika Cup, dan is iedereen bezig met hoe het met hem gaat. We feliciteren hem met zijn assist, moedigen hem aan. Dit is echt een leuk team.”

.

Een elftal dat steeds iets dichter in de buurt komt van de ultieme droom: het eerste landskampioenschap sinds 1999. Of hij de beelden heeft gezien, laatst bij Andere Tijden Sport? ,,Ja, heel leuk om die beelden nog eens terug te zien”, zegt Elia. ,,Wij gaan hopelijk zelf geschiedenis schrijven. We moeten gewoon rustig blijven. Van wedstrijd naar wedstrijd. Dan komt het goed.”

.

Bron: Ad.nl

Aanbevolen voor jou