Nieuws

Column: ‘Feyenoorders zien de beker als het meisje van iets verderop’

on

Van Peter Houtman kan ik me herinneren dat hij scoorde met zijn scrotum. De bal kwam loodrecht uit de lucht vallen, Jo Bux kwam aanrennen vanuit de verte, en vlug duwde Peter zijn piemel ietsje naar voren, vlak voor de doellijn. 
.

Doelpunt! 

.

De piemelgoal van Houtman in 1984. De Dirk Kuyt-finale van 2003. Maar ook: Wamberto en grensrechter Kloeg, met poep in zijn ogen. Dat Utrechte straatroverscollectief van begin deze eeuw (Stijn Vreven! Dave van den Bergh!) speelde in mijn herinnering wel een stuk of tien bekerfinales.  

.

Feyenoord versus FC Utrecht: het voelt als de ultieme, ideale Nederlandse bekerfinale. In sentimenteel/subjectief/historische zin, maar inmiddels ook gewoon in puur sportief opzicht. Voor PSV en Ajax is de bekerfinale per definitie een slap aftreksel van het echte werk. De PEC Zwolles en de FC Groningens van deze wereld? Ze beleefden onvergetelijke avonturen in de Kuip, met volksfeesten om jaloers op te worden, maar de kans bestaat dat het de komende dertig jaar niet meer voorkomt.   

.

Raemon Sluiter plaatste gisteren alvast wat kanttekeningen bij deze bekerfinale, zoals bijna elke Feyenoord-supporter dat doet. Mochten de Rotterdammers de beker winnen, dan is dat zogezegd ‘een doekje voor het bloeden’. Ook gehoord: ‘Een vlag op een modderschip’.   

.

Ik snap dat. Feyenoord zit gevangen in zijn eigen keurslijf van middelmaat – en dat knelt aan alle kanten. Het frustreert bij ze. Het schuurt. Als er nou iets moet worden doorbroken in alle vezels van de club, dan is het die zesjescultuur wel.   

.

Maar toch: dat maakt de beker nog niet minder een hoofdprijs. In de hiërarchie van het moderne voetbal staat Feyenoord dichter bij FC Utrecht dan bij een landskampioenschap. Niet altijd in positie op de ranglijst, wel in budget en in punten.   

.

Dat is niet nieuw natuurlijk, maar het kost Feyenoorders blijkbaar moeite te wennen aan die werkelijkheid, een beetje zoals ze bij Ajax geloven dat ze nog steeds de Champions League kunnen winnen.   

.

Veel Feyenoorders zien de KNVB-beker als het meisje van twee huizen verder, waar je alleen mee naar bed gaat als Doutzen Kroes onverhoopt geen zin heeft. Ze vinden het ergens wat ongemakkelijk dat de Coolsingel is gereserveerd, voor komende maandagochtend, rond koffietijd.   

.

Maar dat is prima juist. Die straat ligt daar toch maar te liggen, als tweebaanse doorgangsweg door de stad. Bovendien: als Feyenoord de Coolsingel al niet meer gebruikt als het de KNVB-beker wint, wanneer dan nog wel?   

.

Kom op jongens, Doutzen wil niet misschien, maar dat leuke meisje van verderop is ook hartstikke prima. Feyenoord-FC Utrecht is een bekerfinale om van te smullen. Een klassieker zonder sisgeluiden, tussen twee clubs die het vage begrip ‘cupfighter’ misschien nog wel het meest in hun dna hebben verankerd.   

.

Natuurlijk is het een rare beker, die dennenappel. Het KNVB-bekertoernooi is sowieso een raar toernooi, met die lotingen in het holst van de nacht, en met die lege tribunes tot pakweg de kwartfinale. Vermoedelijk is geen bekertoernooi zo vaak van opzet veranderd als het onze.   

.

Maar bij de finale vergeet je dat allemaal.    

.

Dan tellen de kanttekeningen niet. Dan draait het om de verhalen, de piemelgoals, het sentiment en de glorie. Er gaat zondag iets geks en onvergetelijks gebeuren, wat ik u brom.

.

Bron: Ad.nl